چسبهای ساختاری و درزگیرهای شیشه دو چسب رایج هستند، اما از نظر ترکیب، استحکام، کاربردها، عملکرد و نیازهای جابجایی تفاوت چشمگیری دارند. در اینجا تفاوت های اصلی وجود دارد:
1. ترکیبات مختلف
چسب های ساختاری: اساساً از رزین اپوکسی، پلی اورتان یا رزین اکریلیک تشکیل شده اند که به آنها استحکام و دوام بالایی می بخشد.
چسب مهر و موم شیشه ای: اساساً از سیلیکون تشکیل شده است که خاصیت ارتجاعی و آب بندی خوبی دارد.
2. نقاط قوت مختلف
چسب های سازه ای: دارای استحکام مکانیکی و چسبندگی بسیار بالا، با استحکام کششی به 4.5 مگاپاسکال و مقاومت برشی به 3.2 مگاپاسکال، قادر به تحمل بارهای زیاد.
چسب مهر و موم شیشه ای: دارای چسبندگی نسبتا ضعیف تری است که عمدتاً برای آب بندی و ضد آب استفاده می شود، با استحکام کششی تنها حدود 40 درصد از چسب های ساختاری.
3. برنامه های کاربردی مختلف
چسب های سازه ای: اساساً برای اتصال و تثبیت اجزای سازه ای ساختمان، مانند دیوارهای پرده شیشه ای و سازه های فولادی، مناسب برای کاربردهایی که نیاز به استحکام بالا دارند، استفاده می شود.
چسب مهر و موم شیشه ای: در درجه اول برای چسباندن و آب بندی شیشه به زیرلایه های دیگر استفاده می شود، مناسب برای درزبندی و ضد آب در بازسازی خانه.
4. ویژگی های مختلف عملکرد
چسب ساختاری: مقاومت عالی در برابر پیری، خستگی و خوردگی؛ پایدار می ماند حتی در محیط های شدید. عمر مفید تا 50 سال.
چسب سیلیکون: کشسانی خوب و مقاومت در برابر آب، اما عمر مفید نسبتاً کوتاهتر، معمولاً حدود 10 سال است.
5. مورد نیاز برنامه های مختلف
چسب ساختاری: برای اطمینان از کیفیت و ایمنی اتصال، به مهارت و تجربه حرفه ای نیاز دارد.
چسب سیلیکون: استفاده نسبتاً ساده. به طور کلی، کاربران می توانند این کار را خودشان انجام دهند.